Niet de prettigste vakantie, de vakantie van 2002... 

Nu eens een keertje niet naar Italia, niet naar de Mille Miglia, geen international meeting, nee helemaal Cold Turkey... voor het eerst sinds we de barchetta kochten in 1996 zijn we er niet mee naar Italia gegaan....

Misschien was dat geen goed plan, we gingen naar Avignon, Stephane & Melissa opzoeken, vijf dagen genieten van architectuur in Barcelona, een week aan de Catalaanse kust een villa bewonen, de Gorges du Tarn rijden, en tenslotte nog vijf daagjes in de Bourgogne genieten van dranken en spijzen...

Het liep iets minder soepel als andere jaren...
Op slimme wijze “leende” een vriendelijke inwoner van Barcelona mijn portefeuille en zorgde er op die wijze voor dat wij in elk geval zo’n € 400,00 minder uit hoefden te geven. Dat scheelt een boel tijd dachten we, maar die tijd verloren we weer aan het regelen van enkele verzekeringszaken.

Niet bij de pakken neerzitten
Uiteraard kan zo’n minor setback de vakantie niet verprutsen dus gingen we dapper door. Barcelona bleek betoverend mooi, het Catalaanse land viel wat tegen maar de verse vis smaakte perfect. Ook over ons onderkomen hadden we geen klagen.

Door naar de Gorges du Tarn
Deze route is echt een aanrader voor barchetta-rijders, geweldige slingerweggetjes met regelmatig geweldige panorama’s. Ook hier smaakten de wijn en het eten dus was het “geleende kapitaal” ras vergeten.

Op naar de Bourgogne
Vlak tegen de Bourgogne aan hadden we een woning gehuurd die op een schitterend landgoed lag. De woning was weliswaar wat minder luxe en ruim dan die in Spanje, maar we zouden er toch niet veel vertoeven; wijn moest er geproefd en ingekocht worden...
Dit ging van een leien dakje, heerlijke wijnen gevonden tegen redelijke prijzen, althans voor Bourgogne begrippen dan. En prachtig weer, stralende zon, strakblauwe lucht, wat wil een spider liefhebber nog meer? Op woensdagavond betrok de lucht wat en we dachten: dat is fijn, een buitje, onweer en morgen is alles weer lekker fris... We schrokken rond half twaalf op vanuit onze luie stoelen; het hagelde, en niet zo’n beetje ook. Redelijk relaxed keken we naar buiten. De barchetta stond gevoelsmatig veilig onder een eeuwenoude boom. Hoe anders bleek de werkelijkheid te zijn toen we later gingen kijken. De barchetta lag bezaaid met takken, dennennaalden en dennenappels. En de motorkap en kofferbak bleken getransformeerd in poffertjespannen. Honderden kleinere en grotere deukjes sierden het plaatwerk van onze barchetta. Gelukkig zijn we prima verzekerd en dekt de polis alle schade maar vrolijk wordt je er niet echt van. Volgend jaar toch maar weer naar Italia, althans minimaal één week,
Al is het maar om de barchetta-goden gunstig te stemmen.

Klik hier om wat foto’s te bekijken die tijdens de herstel werkzaamheden gemaakt zijn...

Heeft u opmerkingen en/of suggesties mail dan naar Ruud